ኢየሱስ ወደ ሕዝቦች ሁሉ እንድንሄድ ሲነግረን፣ የራሳችንን ሳይሆን፣ የእርሱን አጀንዳ ይዘን ወደ ዓለም ሁሉ መሄድ አለብን።

የሰው ልጅ ክቡርነት የሚመነጨው ከእግዚአብሔር ነው። ሰው ውስን፣ ጥገኛና ህልውናው በእግዚአብሔር ላይ የተመሠረተ ፍጥረት ቢሆንም፣ በፈጣሪው ዘንድ ከፍተኛ ዋጋ ተሰጥቶታል።

ደኅንነታችሁ ከመጀመሪያው እስከ መጨረሻው የተመሠረተው፣ በጸጋው ሊምራችሁ በወሰነው በእግዚአብሔር ሉዓላዊ ውሳኔ ላይ ነው፤ ይህንም ያደረገው በእናንተ ውስጥ ያየው የሚገባችሁ ነገር ስላለ ሳይሆን፣ ለልጁ ካለው ፍቅር የተነሣ ነው።

ዳዊት እግዚአብሔር መተላለፉን እንዲደመስስለት ሲማጸን፣ እግዚአብሔር ከነፍሱ ላይ ዕድፉን እንዲያስወግድ፣ ዐመፃውን እንዲሸፍንለትና አሁን ዘላቂ የሕይወቱ ክፍል የሆነውን ኀጢአት እንዲያነጻለት እየጠየቀ ነው።

ኢየሱስ የእኛ ምትክ ሆኖ ይሠራል፤ እግዚአብሔርም በእኛ ላይ ሊያፈስ የነበረውን በኀጢአታችን ምክንያት የመጣውን ቍጣውን በእኛ ፈንታ በርሱ ላይ ያፈስሰዋል።

እግዚአብሔር ልባችንን እንደሚያውቅና ከከንፈራችን ከሚወጡት ቃላት ይልቅ በውስጣችን ያለውንና ያልተነገረውን ልመናችንን እንደሚሰማ በማወቅ መጽናናት እንችላለን።

ስለ ክርስቶስ ምትካዊ የስርየት ሞት ስንነጋገር፣ ሁለት ሙያዊ ቃላት ደጋግመው ይመጣሉ። እነርሱም፣ ማስተስረይ እና  ቍጣ ማብረድ ናቸው።